અંશ રૂપ

ચહેરો દિશૅ હસતો રૂડો રૂપાળો
ભીતરે દુઃખી, દર્દ વિલાપ કરતો

નિત નવા નિતી નિયમ નિશ્ચય કરે
ન થાય અમલ નિયતિનો સ્વીકાર કરે

ન જાણ્યું જાનકી નાથે સવારે શું થવાનું છે
મનને મનાવે યાદ કરી ઠાલા પ્રયત્ને

ઘડવૈયો બની નિત નવા ઘાટ રચે
મેં કર્યું હું કરું અભિમાન ધરી નાચે

કકડભૂશ ભાંગે ઘડેલા ઘાટ જ્યારે
હું કરું હું કરું ભ્રહ્મણા ભાંગી ત્યારે

તું જ કરનાર તું જ તોડનાર જુજવા રૂપ અનંત
અવિનાશી અખંડ બ્રહ્મનના અંશ રૂપ અખંડ.

 

 

 

 

Posted in કાવ્ય, સ્વરચના | Leave a comment

ચડતી પડતી

     પહાડ અટુલો
જોઇ રહ્યો  પર્વત ઊંચો
વિચારે, હું જ અણમાનીતો?
ન આભને આંબી શક્યો
બોલ્યો બાજુનો છોડ નાનકડો
ન કર શોક ભયલા હુ છું તારા જેવડૉ
જ તારો દોસ્ત, ધરણી પર ઊભેલો.
ઊચા સરૂના વૃક્ષ ચોતરફ મારી
સૌ પર્વત પહાડ ચડૅ નજર રાખે નીચી
થાય ખુશ રંગ બે રંગી પુષ્પ પર્ણ નીરખી
કદમ ધપાવતા ગીત ગાતા હરખાઇ
દિવસો જતા બનીશ ઘટાદાર વૃક્ષ ઉંચુ
પહાડ અટૂલો જોઇ રહ્યો પર્વત ઊંચો
ધી્રજ રાખ તું બનશે પર્વત ઊંચો
તો પર્વત ધસી બની જાશે પહાડ નીચો
કાળે કરી પહાડ બને પર્વત,પર્વત બને પહાડ
ચડતી પડતી ક્ર્મ કુદરતનો તું જાણ
પહાડ અટૂલો જોઇ રહ્યો પર્વત ઊંચો

 

Posted in અછાંદશ, સ્વરચના | Leave a comment

કિનારે કિનારે

rowingboat

        કિનારે કિનારે પહોંચીશ જરૂર
ભવ સાગરે તુજ વિશ્વાશે,
તરતી રહી નાવ મારી
હલેસા દીધા તુજ હાથરે
કિનારે કિનારે પહોંચીશ જરૂર

         ખડક પથ્થરો નડશે રાહે
       આંચકા ખમતી રહીશ ત્યારે
         હલેસા દીધા તુજ હાથરે
       કિનારે કિનારે પહોંચીશ જરૂર

       તોફાન વંટોળ નડતા  રહેશે
   અથડાઇ જશે, પછડાટ ખાશે
       સ્થિર મન ધરપત ધરી હૈયે 
          હલેસા દીધા તુજ હાથ રે
   કિનારે કિનારે પહોંચીશ જરૂર

  

         ભવસાગરે તુજ વિશ્વાસે
        તરતી રહી નાવ મારી
     ભવસાગર પાર કરીશે જરૂર
      હલેસા દીધા તુજ હાથરે
  કિનારે કિનારે પહોંચીશ જરૂર

Posted in કાવ્ય, ગીત, સ્વરચના | 1 Comment

પિતા

father

 પિતાની આંગળીએ થઈ મોટી
પિતાએ ભણાવી ગણાવી
નિર્ણય લેવામાં મુંઝાતી
પિતાએ સાચી સમજણ આપી

પિતાના ઉપકાર અગણીત
દિન રાત કરે મહેનત
સંતાનના ઊચ શિક્ષણ ખાતર
આજે પામી જે માન સન્માન
શિક્ષણ સંસ્કાર બીજને કારણ

સમસ્યા જીવનમાં આવે ગંભીર
અશ્રુ વહે આવે તમારી યાદ
કરી લઉ મનમાં તમારું સ્મરણ
યોગ્ય રાહ બતાવે શિક્ષણ- સંસ્કાર
મુજ પિતા તું છે મહાન
પિતૃ દેવો ભવ, કરું તમને પ્રણામ

Happy Father’s Day.

Posted in કાવ્ય, સ્વરચના | Leave a comment

તત્વ અણમોલ

તત્વ અણમોલ

 

પ્રતિલિપિ પર યોજાયેલ કાવ્ય સ્પર્ધામાં પ્રથમ ૧૦માં સ્થાન પામેલ કવિતા.

      પાંચ તત્વમાંનું  એક
સિત્તેર ભાગ કાયાનો ભાર
તન મનનો આધાર
પાણી તત્વ એક અણમોલ

  નથી કોઇ રંગ રૂપ કે ગંધ
જેમા ભળે અપનાવે  ગુણ
પશુ પંખી નાના મોટા જીવ
સૌના જીવનનો આધાર
પાણી  તત્વ એક અણમોલ

    ખળખળતા ઝરણામાં વહેતુ
વનરાજીને જીવંત રાખતું
ઝરણાઓ સાથે મળી બને નદી
તટ પર શાતા મેળવે સૌ તૃપ્ત થઈ
પાણી  તત્વ એક અણમોલ

 ક્યારેક ધસમસતા પૂર  કરે વિનાશ
જ્યારે વરસે ઝરમર  કરે વિકાસ
સુષુપ્ત શક્તિ  જાણી શકે ન કોઇ!
પ્રભુ ભરોસે કરીએ વ્યવહાર
સાચવીએ પાણી તત્વ અણમોલ

 

Posted in અછાંદશ, સ્વરચના | Leave a comment

“શબ્દોની રમત ” અછાંદસ

 શબ્દોની રમત

  આ તો શબ્દોની રમત
હાલો  સાથે રમીએ રમત
કદીક કર્ણ પ્રિય મીઠા મધુરા
કદીક હોય કડવા ખાટા અધુરા
મનની કડવાશ ભૂલી, મીઠાશ ભરીએ
સાથે સૌ ખેલદીલીથી રમીએ;
આ તો શબ્દોની રમત…
કોઇ શબ્દોને પચાવીએ
કોઇ આખા ગળી જઈએ
વાકબાણે હ્રદય વિંધાય
સાચી સમજણે જશે રૂઝાય
સહિષ્ણુતા સાથે રમીએ
આ તો શબ્દોની રમત….
આ છે પચરંગી જગત
તુંડે તુંડે મતી બદલાય,
મોટા મને સ્વીકારીએ,
સાથ સાથ રમતા રહીએ
આ તો  શબ્દોની રમત….
“આંધળાના આંધળા”ફક્ત
બે શબ્દો મુખથી સર્યા,
મહાભારત યુધ્ધનું કારણ બન્યા
આ તો શબ્દોની રમત….
પરંપરા ચાલુ રહી,
ગીતા સંદેશ ગયો ભૂલાઈ,
ધર્માંધ આખું  જગત
એક બીજાને વિંધી રહ્યા
આ તૉ શબ્દોનીની રમત….
જગ આખામાં રમાય
રોજ લખેલ, બોલેલ, વાંચેલ
ઉચિત, અનુચિત બની જાય
અણધાર્યા પરિણામ સર્જાય;
આ તો શબ્દોની રમત….
સાથે સૌ રમતા રહીએ
વિવેક, વિચારે શબ્દ બોલાય
ઉગ્રતાના તાપ શાંત થાય
રમત સાથે રમતા રહીએ રમતા રહીએ
આ તો શબ્દોની રમત….

 

 

 

 

 

Posted in અછાંદશ | Leave a comment

મા

મા થકી અસ્તીત્વ મારું
મા થકી અસ્તીત્વ સૌનું
જગત આખું માથી રચાયું

મા શબ્દથી મમતા શબ્દ થયો
મા તુજ મમતા કદી ન વિશરું

હું મુઝાય નિર્ણય નકરી શકી
મા તે હાથ જાલી સમજણ આપી

અગણીત તારા ઉપકાર ન ભૂલું
તુજ સંસ્કારે જીવન સાર્થક ગણું

દાંપત્ય, સંતાન, પૌત્ર પૌત્રી
આજે  સર્વ સુખ જે જે પામી

અગણીત તુજ આશીર્વાદ ગણું
માત્રુ દિને કોટી કોટીપ્રણામ કરું

 

maa

Posted in કાવ્ય, સ્વરચના | 4 Comments

તારલિયા સંગ ગોષ્ટિ

 

તારલિયા સંગ ગોષ્ટિ

સૂર્ય નારાયણ સોનેરી કોરની ઓઢણી ઓઢાડી સખી સંધ્યારાણીને આવકારી પોતે ક્ષિતિજમાં અદ્રષ્ય થયા, અને તરલિકાના બાબાએ રડવાનું શરું કર્યું, તરલિકા મુંઝાય “મમ્મી રોજ આ સમયે જ મારો તારલિયો કેમ રડે છે?હું ડો ને ફોન કરું?” “બેટા એમાં ડો શું કરવાના,થોડા દિવસ બધા બાળક સંધ્યા સમયે રડે, લાવ મને આપ,બોલી મમ્મીએ બાબાને સંભાળીને લીધો, બહાર ડેક પર હીંચકા પર બેઠા, ખોળામાં બાબાને સુવડાવ્યો, પગેથી હળવે હળવે હીંચકો હલાવતા ગીત ગાવા લાગ્યા,

“ચાંદા સૂરજ ને તારલે મઢેલ મારું આભ રે
મારા તારક બાબાને માંડવો છે આભનો રે
ને પારણું સુંવાળી નીલી ગાદીએ મઢેલ રે
મારો બાળુડો લાલ નિરાંતે પોઢી જાય રે
ચાંદા સૂરજ ને તારલે મઢૅલ મારું આભ રે”


મધુર કંઠે ગવાતું ગીત સાંભળી, વસંતના ધીરા ધીરા ખુશનમા વાયરાની સંગાથે નીદ્રાદેવી આવ્યા બાબાભાઈના પોપચામાં છૂપાય ગયા. મમ્મીએ ધીરેથી બાબાનું મસ્તક ખભા પર ગોઠવ્યું, અંદર ગયા, બાબાને જાળવીને પારણામાં સુવડાવ્યો ધીમુ સંગીત શરું કર્યું.

તુષાર ઓફિસેથી આવ્યો ફ્રેસ થઈ કપડા બદલ્યા, નર્સરીમાં ગયો,બાબાને પારણામાં સુતેલો જોયો રસોડામાં આવ્યો “તરલિકા બાબો આજે ડાહ્યો થઈ ગયો! આજે રડતો નથી! ડોકટરે દવા આપી છે? કે મમ્મીએ દેશની ગોટલી ખસી પીવડાવી?” તુષારે પ્રશ્નોની ઝડી વરસાવી, “તુષાર ડો ને મે ફોન નથી કર્યો, કોઇ દવા નથી આપી, મમ્મીએ કોઈ ગોટલી પીવડાવી નથી, તું ચિંતા છોડ, આજે આપણો તારલિયો મમ્મીના મધુર કંઠે ગવાયેલ હાલરડાથી સુઈ ગયો છે.ચાલ હવે કુવર ઊઠે તે પહેલા આપણે ત્રણ જણા સાથે જમી લઇએ.” તુષારઃઅરે વાહ તરુ તે રેકોર્ડ કર્યું છે?” “હા મે ફોનમાં રેકોર્ડ કર્યું છે, જમ્યા પછી તને સંભળાવું છું.

ઘણા દિવસે ત્રણે જણા સાથે જમ્યા.મા દીકરીએ રસોડું આટોપ્યું, તુષારે તરલિકાના આઇ ફોનનું રેકોર્ડીગ કોમ્યુટરમાં ડાઉન લોડ કર્યું, સાથે ટ્વીંકલ ટ્વીંકલ લીટલ સ્ટાર, રોક અ બાય બેબી, ઇસ્ટિ બીસ્ટી સ્પાયડર જેવા અનેક નર્સરી રાહ્મ સામેલ કરી એક નાની સી ડી તૈયાર કરી.

રોજ સંધ્યા સમયે તરલિકા રોકરમાં બેસે, સી ડી મુકે, હળવે હળવે ઝુલાવતા ઝુલાવતા બાબાને પેટ ભરાવે.અને બાબો સુઈ જાય, આમ સંધ્યા સમયની સમસ્યાનો ઉકેલ મમ્મીના હાલરડાથી થઇ ગયો.

તારક મોટો થવા લાગ્યો હવે ક્લોસેટ જેવડી નર્સરીના પારણા ની જગ્યાએ તારકનો બેડરૂમ બન્યો સ્કાય બ્લુ કલરની દીવાલો બની, છતને આસમાન જેવુ ડેકોરેટ કર્યું, તારલિયા,ચાંદો સૂરજની ફ્લોરસન્ટ લાઈટ છત પર ગોઠવાય જે રાત્રીના અંધકારમાં ચમકે. તારકની નજર છત પર ચમકતા ચંદરવા તરફ, મોઢામાં દૂધ ભરેલો સી પી કપ અને મીઠું મધુરું નર્સરી રાહ્મ સંગીત, આમ તારકભઈની બધી જ્ઞાનેન્દ્રીય સંતુષ્ટ થાય ભાઇ નિદ્રાધીન થઈ જાય.

તારક ત્રણ વર્ષનો થયો મોન્ટેસરી સ્કૂલમાં મુક્યો. પહેલા દિવસથી ટીચરની સાથે બધા નર્સરી રાહ્મમ ગાવા લાગ્યો, ટીચરનો માનીતો થઈ ગયો, કોઇ બાળક લંચ પછી નેપના સમયે કોઇ કારણ સર રડવા લાગે, તારક તુરત બાળક પાસે પહોંચી જાય નર્સરી રાહ્મ ગાવા લાગે, બાળકનો હાથ પકડી બેડ પાસે લઇ જાય, બન્ને જોડૅ ગાવા લાગે અને સાથે સુઈ જાય. મિસ મેરીનો તો તારક આસિસ્ટન્ટ ટીચર બની ગયો.

તારકના પાચમા જન્મદિવસે તરલિકા લંચ સમયે તેના ક્લાસના બધા બાળકો માટે ક્પ કેક અને આઈસક્રીમ લઇ ગઇ, શુક્રવાર હોવાથી સાંજે પણ તેના ખાસ મિત્રોને તેમના માતા પિતા સાથે ઘેર બોલાવ્યા, તુષારે બેક યાર્ડમાં વિશાળ રેન્ટલ મુન વોક બે કલાક માટે મુકાવડાવેલ, બધા બાળકોએ મુન વોકમાં ખૂબ મસ્તી કરી, આઠ વાગ્યા, મોટા તારાના આકારની ચોકલેટ કેક આવી તેના પર પાચ આંકડાના આકારની મીણબત્તી ગોઢવી તરલિકાએ લાયટરથી મીણબત્તી સળગાવી બધા બાળકો અને વડીલોએ સાથે હેપિ બર્થ ડે ટુ યુ, હેપિ બર્થડૅ ડીયર તારક, સોંગ ગાયું, મેક અ વિસ તારક અને તારકે ફૂંક મારી મીણબત્તી બુજાવી મનમાં ઈચ્છા પ્રકાશી એક દિવસ હું તારલા લેવા આકાશમાં જઇશ. સૌએ પિઝા આઇસક્રીમ અને કેક માણ્યા અને વિદાય થયા.

રાત્રે ટી વી જોતા તારકે ડૅડીને પૂછ્યું ડૅડી રિયલ મુન પર વોક કરી શકાય? “ હા બેટા એસ્ટ્રોનાટ નીલ આર્મસ્ટ્રોંગે મુન પર વોક કરેલ અને આપણો ફ્લેગ ત્યાં ફરકાવેલ, તું મોટૉ થાય, એસ્ટ્રોનાટ બનશે તો જરૂર મુન વોક કરી શકીશ.” “ડૅડ આઇ વિલ બિકમ ઍસ્ટ્રોનાટ, એન્ડ આઈ વિલ ગો ઓન સ્ટાર, અને હું પૂછીશ તારલા તમે ડાયમન્ડ જેમ ચમકો જ કેવી રીતે? તમારા બધા પાસે આટલી બધી ફ્લોરસંટ લાઇટ કેવી રીતે આવી? આટલી લાંબી સીડી કોણૅ મુકી?”

તરલિકાઃ “બસ તારક આ બધા માટે તું ઘણો નાનો છે, ૧૧ વાગ્યા સુવાનો સમય થયો ચાલો બ્રસ કરી સુઇ જાવ બેટા” “મોમ સવારે મને લાયબ્રેરીમાં લઈ જઇશ? આઇ વોન્ટ એસ્ટ્રોનાટ બુક”

“ઓ કે લઇ જઈશ બેટા, સુય જા, ગુડ નાઇટ”

“ગુડ નાઇટ મોમ, ગુડ નાઇટ ડેડ”.

તારક સુતા સુતા છત પર ચમકાતા તારા જોવા લાગ્યો, ગણવા લાગ્યો ,વાહ મારા રૂમમાં આટલા બધા છે આકાશમાં તો કેટલા બધા હું ગણતા ગણતા થાકી જઈશ, હું તો ગણવાનો થૉડા મારા મમ્મી ડૅડી માટે તોડીને ખિસ્સામાં લેતો આવીશ, અરે વાહ આટલા બધા તારાને તારા આગળ પાછળ બધે ઝબુકતા તારા!! બીજુ કશુ દેખાતું નથી! મુન ક્યા? મારે તેના પર ચાલવું છે, “તારક તું અમારા દેશમાં તારાના દેશમાં છે અહીં મુન નહી જોવા મળૅ, અરે પણ મારા પગ ફરતા જાણે તારા વિંટળાય ગયા મને જાણે તારલિયાની દોરીથી બાંધી દીધો છે, મને છોડો, ડેડ મને છોડાવો. બુમ સાંભળી તુષાર તારકની રૂમમાં આવ્યો, “તારક બેટા તને કોઇએ બાંધ્યો નથી તું તારા બેડમાં સુતો છે,” ડેડ મને બીક લાગે છે” તુષારે તારકને ઊંચકી લીધો પપી કરી પોતાના બેડરૂમમાં વચ્ચે સુવડાવ્યો, તારક મમ્મી ડૅડીની સાથે નિશ્ચિંત બની મમ્મીને વળગી સુઇ ગયૉ…

Posted in ટુંકી નવલિકા, સ્વરચના | Leave a comment

હનુમાન ગુણ સાગર

Hanuman

હનુમાન તું છે ગુણ સાગર,

તારા ગુણોને યાદ કરી,
જીવનમાં ઉતારી એકાદ બેને પ્રયત્ન કરી,
જીવન બની જાશૅ સુંદર

હનુમાન તું છે ગુણ સાગર
અભય જો બની જાઊ તુજ સમ
કોઇ નહી ડરે મુજથી ને હું ડરું નહી કોઇનાથી
સશક્ત બની કાર્ય સહુના કરું,ગુણ તારા ગ્રહી

હનુમાન તું છે ગુણ સાગર
અટલ વિશ્વાસ તુજમાં રાખી
નૂતન ઉત્સાહ મનમાં ભરી
વાણી વર્તન નેત્રોમાં વરસાવું જગને ઉત્સાહિત કરું

હનુમાન તું છે ગુણ સાગર
વિવેક જન્ય વૈરાગ્ય ઘનીભૂત આધાર
તુજ સમ અસંગ રહું સંસાર મધ્યે
અભિમાન મુક્ત આદર પ્રેમ ભરી મૌન કાર્ય સર્વના કરું

હનુમાન તું છે ગુણ સાગર
એકાંતમાં અનાશક્ત રહું,
પ્રેમ જગમાં વર્ષાવું તારા ગુણોને યાદ કરું
હનુમાન તું લોક ઉજાગર, તું છે જ્ઞાનનો ભંડાર

હનુમાન તું છે જ્ઞાન ગુણ સાગર

 

 

 

 

Posted in કાવ્ય, સ્વરચના | Leave a comment

નિશ્ચિત ધ્યેયે

Goal

       પહોંચીશ નિશ્ચિત ધ્યેયે જરૂર
અનેક હરકતો આવશે જાણું
ડગીશ નહી પાછી નહી ફરું
પહોંચીશ નિશ્ચિત ધ્યેયે જરૂર

 

         ઇર્ષાળુની આગથી નહી બળું
એ પ્રકાશે રસ્તો કરતી ધપું
પહોંચીશ નિશ્ચિત ધ્યેયે જરૂર

         ઉન્નત શિખર જોઈ કોઈના
નહી છોડું ડુંગર મારા નાના
પહોંચીશ નિશ્ચિત ધ્યેયે જરૂર

      ઉગતા સૂર્યને પૂજે છે બધા
વિવિધ રંગો છે સમી સાંજના
પ્રસરાવતી જઈશ માર્ગમાં
પહોંચીશ નિશ્ચિત ધ્યેયે જરૂર

 

 

Posted in કાવ્ય, સ્વરચના | 1 Comment

મુકત્કો

વિધાતાએ લખ્યા લેખ ચિઠ્ઠીમાં
મળ્યું કાંઇ જ નહીં કેમ ચિઠ્ઠીમાં?
ના કર વિચાર  છૉડ પ્રયત્નો બધા
નવેસરથી માંડ હિસાબ એક ચિઠ્ઠીમાં.

 

વાગ્બાણોની વર્ષા વહેતી રહી,
રોમ રોમમાં ધૃજારી સહેવી રહી.
અડગ પહાડ સમ ટટ્ટાર રહી
વેશભૂષા નિત નવી પહેરી રહી.

 

 

 કાળ રોક્યો ના રોકાય,
વાયુ દોડ્યો ના રોકાય,
  વિશ્વ સારું કાલાત્મક,
જીવ ચોટ્યો ના રોકાય.

 

 

 પ્રેમીઓ પડો પ્રેમમાં કરી વિચાર,
મસ્તી મજાકનો કરો ફરી વિચાર.
ફુરસદ નથી જોવા તમારી અશ્રુધાર
પ્યાર કરો તમે શાંત રહી વિચાર.

 

 

 

એક કાગળની હોડી તરી રહી,
સામે પાર પુગવા ડગમગી રહી,
કિનારે ઊભી જોવ ટગર ટગર,
સ્થિર મારે કેમે કરી રાખવી રહી.

 

 

 

 

 

 

Posted in મુકત્કો | 3 Comments

તડકો જુઓ

hot suny day

હેમંતનો મીઠો  ત્વચા પંપાળતો  તડકો જુઓ
ગ્રિષ્મનો તો તાપ કેવો બાળતો તડકો જુઓ
         

રાત્રિ સમે રેતી બને છે સેજ સુંવાળી  અને
ને એ બપોરે મૃગ જળ દેખાડતો તડકો જુઓ 

આકાશમાં દોડી જતાં આ વાદળા જળ ભાર લૈ
ને સંગ સંતાકુકડી ખેલાવતો તડકો જુઓ
 

 
 મોજા ઉછળતા સાગરે જળના નભે જોઇ તેને
દોરીથી સિંચી વાદળા પીવડાવતો તડકો જુઓ 

 
 ભરબપોરે વાદળી ભૂલી પડી વરસી જતા
મિશ્રિત રંગો આભમાં ચિત્રાવતો તડકો જુઓ

 

 

 

 

 

 

Posted in ગઝલ | 4 Comments

તેજ

                           તેજ

                                       વેદના મુંજવી રહી છે મને

                                       એ મુંઝવણે રૂંધાતી હું હવે

                                     ઝાંખપ ઝાંખ જાળુ મુજ નેત્રે

                                      શૉધતી ફરુ રાહ ન મળે ક્ષેત્રે

                                   જવા ધારું હું અજાણ્યા પ્રદેશે

                                  ઊંડા અંધારેથી છુંટવું છે મારે

                                    દિવાસળી લઇ લે, રૂવે રૂવે

                                    પેટાવ અજવાળા એ ભરી દે

                                   શાંત ચિત્ત મારું પંથ સુજાડે

                                  ઉપડે ડગ મારા  પરમ તેજે

 

 

 

Posted in કાવ્ય | Leave a comment

મુજ ઘેર

પાચ વરસે  ગામે
પહોંચી મુજ ઘેર

નથી રહ્યું મારું હવે
જીજ્ઞાસાએ ઉપાડ્યા પગ
   પહોંચી મુજ ઘેર

વૃક્ષ લીમડાનુ  વિશાળ
ફળિયાની વચ્ચોવચ્ચ
 ગયું ખોવાય, ગોતું
    પહોંચી મુજ ઘેર

ચૈત્ર માસે કોર કડવો
ને વરસાદ લીંબોળીનો
વૈષાખે પડતો, શૉધું
   પહોંચી મુજ ઘેર

સામેના ખૂણે મીઠો લીમડૉ
શેરીની બેનોનો માનીતો
કઢી દાળમાં તરતો,ગોતુ
  પહોંચી મુજ ઘેર 

નમણી નાર સમું પાતળું
સરગવાનું વૃક્ષ ઊંચું
દાદા દાદીનું માનીતું
અગોચર, ગોતું
પહોંચી મુજ ઘેર

મધુ માલતી જુઇ ગુલમહોર
રંગોની સુવાસ ગૈ ખોવાય
ચીકુ જામફળી ગયા કપાય
જોઉં  ઉજ્જડ બાગ
પહોંચી મુજ ઘેર

ભારે હૈયે પાછી ફરું
જીર્ણ થયું ઘર તારું
હંસલો ઊડીને હવે
જાશે બીજે ઘેર

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Posted in કાવ્ય | 2 Comments

પ્રેમ કરી લે પ્રેમ

પ્રેમ કરી લે પ્રેમ રે મનવા પ્રેમ કરી લે પ્રેમ,

વનવગડાનાં ફૂલ ફૂલમાં
મૌન પ્રસરતું ભૂલ ભૂલમાં,
પાન-પાનમાં, ડાળ-ડાળમાં
મહેક વસંતી ઝૂલ ઝૂલમાં

તુંય ઝૂલી લે એમ…
પ્રેમ કરી લે પ્રેમ રે મનવા પ્રેમ કરી લે પ્રેમ,

જેમ મજાનાં ઝરણાં આવે,
જેમ ઉછળતાં હરણાં આવે,
હાથ હવાનો ઝાલી લઈને,
જેમ વૃક્ષનાં તરણાં આવે

તુંય આવને એમ….
પ્રેમ કરી લે પ્રેમ રે મનવા પ્રેમ કરી લે પ્રેમ,

પારેવાનું ઘૂ-ઘૂ લઈને
કોકીલનું કૂ-કૂ-કૂ લઈને
વરસાદી ઝરમરની પાસે,
મયૂરનું થનગનવું લઈને,

લઈ હૃદિયાની નેમ,
પ્રેમ કરી લે પ્રેમ રે મનવા પ્રેમ કરી લે પ્રેમ.

કરી સર્જના કેવી ઈશ્વર,
સૃષ્ટિ લાગે સુંદર સુંદર,
મનથી રોજ નમીએ એને,
ચાલ ઉજવીએ નીજમાં અવસર,

ભલે હેમનું હેમ,
પ્રેમ કરી લે પ્રેમ રે મનવા પ્રેમ કરી લે પ્રેમ.

 

 

Posted in કાવ્ય | 3 Comments

હાઇકુ

dhyan

  ધ્યાનમાં બેઠા

વિચારોને રોકવા

  પ્રયત્ન ઠાલા

 

  સુખ ક્ષણિક

ને દુઃખ લાંબુ આપે!

કેવો છે ન્યાય!!

 

 

 

 

 

 

 

Posted in હાઇકુ | 1 Comment

હાઇકુ

sabandhમિત્રો

વેલેન્ટાઇન દિવસ આવી રહ્યો છે, આપણા પ્રિય સંબંધી સગાને યાદ કરતા થોડા હાઇકુ લખાઇ ગયા.

સમય બાંધી

શકે ના સંબંધને

લાગણી બાંધે

 

જોજનો દૂર

જુદાયથી ન તુટે

તે છે સંબંધ

 

દીલના તારે

બંધાઇ ગયો એ

છે મજબુત

 

Posted in હાઇકુ | 2 Comments

હાઇકુ

kite

    કટી પતંગ

દોરનાર નકોઇ

   ગૈ પટકાઇ

 

Posted in સ્વરચના | Leave a comment

તું

  જગમાં શોધી થાક્યો, મળ્યો ન તું

 ઘરમાં આવી બેઠો થાકી, એજ તું

 

હશૅ કંઈક, આવું ખોવાય જતું

મળે ખૂદના ખિશામાં મૂકાઇ જતું

 

મનમાં આવ્યો વિચાર તારા વિશે

દરવાજે ઊભો ઓળખાયો ન તું

 

ખરે ખરનો ખેલ ખેલી રહ્યો જંગે

થયું થવાનું, સોંપ્યું બધુ તને હતું

 

શુભ- અશુભ જે થાય,કે થશે,

પકડી હાથ મારો દોરનાર છે જ તું

Posted in કાવ્ય | 1 Comment

બની કાજી

bani kaaji

   નથી થવું મારે દાક્તર વકિલ કે પછી કાજી

 ભવાય મુજ ભવની જોઉ હું બની સાક્ષી

 

 દુવા દેવાય તો દઈ દેજે  તું, તે જાણું

દેનાર કોણ દુવા-સજા શું? નથી જાણી

 

વધી રહ્યા છે પાપ દુનિયા ભરમાં આજે

નથી અજાણ તું જોયા કરે બની સાક્ષી

 

મિજબાની માણી રહ્યા તુજ જન્મદિને

તુજ સંદેશ “ન ભૂલો પાપ ક્ષમી પાપી”

 

ધડા વગરના તુજ કાટલાં ખામી વાળા

કરીશ તું ન્યાય શું? મોટૉ બની કાજી!

 

છેલ્લા શેરમાં પ્રભુ આપણને કહે છે, આપણા કાટલાં ખામી વાળા છે,ન્યાય ન થઈ શકે.

પહેલા ના જમાનામાં ત્રાજવાની બેઉ બાજુ કાટલા મુકી ત્રાજવા બેલેન્સ કરી વસ્તુ તોળવામાં

આવતી.જેથી ઘરાગ ચેતરાય નહીં, વેપારી ન્યાયથી વેપાર કરે.

 

 

Posted in ગઝલ | 3 Comments